สวัสดีไดอารี่

วันนี้คงเป็นหน้าสุดท้ายสำหรับเธอ
เรื่องราวความรักระหว่างเราและเค้าคงไม่มีทางเหมือนเดิมได้อีก
ถึงเค้าจะเป็นฝ่ายไป แต่เราเป็นฝ่ายจบมันเอง

ไดอารี่จ๋า

ตั้งแต่วันนั้นถึงวันนี้เธอได้บันทึกเรื่องราวความรู้สึกที่เรามีต่อเค้าได้มากมาย
วันที่ฉันหัวเราะ ฉันคิดถึงเธอ วันที่ฉันร้องไห้ ฉันระบายไว้กับเธอ
ฝากความทรงจำดีๆ เหล่านี้ให้เธอได้เก็บมันไว้แทนฉันและเค้าที
เผื่อวันไหน อาจมีใครสักคนหวนเข้ามารำลึกถึงความรักและความหวังดีที่ต่างมีให้กัน

ในวันนี้จากกันแล้ว จากกันด้วยดี
รู้สึกใจหายที่ในวันนี้ทุกวันอาจไม่มีเค้าเหมือนเก่า
แต่เราก็ต้องทนให้ได้ เพื่อไม่ให้ใจเราบอบช้ำไปมากกว่านี้
ผิดที่เราเอง ความอดทนไม่พอ ไม่พอต่อความเสียใจที่เกิดขึ้นซ้ำไปซ้ำมา

ไม่อยากให้เค้าเสียใจ พยายามอดทน ไม่พูดอะไร
พยายาม อยากให้เราเป็นฝ่ายผิด เพื่อที่เค้าจะไม่เจ็บไปกว่านี้
การถามหาเหตุผล คือ การรื้อฝื้นความผิดพลาด ของฝ่ายใดฝ่ายหนึ่ง หรือของคนสองคน
ก็เหมือนการโยนกองไฟใส่กัน ให้ความรู้สึกเสียใจที่มีอยู่แล้ว ต้องมีมากกว่าเดิม

ไม่มีใครอยากเจ็บ และไม่มีใครอยากทำให้อีกฝ่ายเจ็บ
เราสองคนรักกัน ไม่ใช่หรอ?
เพราะอย่างนั้น เราจึงเลือกที่เก็บเพียงช่วงเวลาดีๆ ที่เรามี
ให้มันลึกลงสุดใจ ..

เก็บเรื่องราวที่มีเพียงเรา ไว้เป็นกำลังใจให้เรายิ้มได้ในวันที่เหนื่อยล้า
เก็บพลังที่เธอเคยมอบให้ไ้้ว้เติมแรงให้ทำตามฝันต่อไป
เก็บเธออยู่ข้าง .. อยู่ตรงนี้ .. เธอยังอยู่ตรงนี้ และไม่มีวันถูกลืมเลือน
แม้ในวันนี้จะไม่มีเราอีกต่อไป